Delhi city

Ik moet nog even vermelden dat ik van mijn lieve collega's een noodpakketje gekregen heb. Dit werd mij overhandigd op de luchthaven in Zaventem. Ik wil jullie even laten weten lieve collega's, dat ik deze ochtend al een blarenpleister heb gebruikt uit dit pakket. Ik post nog even een foto van dit pakket zodat mensen kunnen zien hoe lief jullie zijn. Ik zou niet weten hoe ik het zonder de dementiepillen, punaises, kakdoekjes enz. zou moeten stellen. Er was ook een briefomslag maar die mag ik pas opendoen als ik het echt niet meer zie zitten. Tja, nu dus nog niet he😉

Vandaag gaan we met de metro naar een ondergrondse markt, palika bazaar. Hoe moet ik dat nu uitleggen? Allemaal hokjes naast elkaar volgestouwd met kleding, schoenen, tassen...... je kan geen enkel 'winkeltje' voorbij zonder dat ze je proberen binnen te krijgen. Volgens onze gids vandaag, Heera, zoon van Rattan, koop je hier best niks want de kwaliteit is niet zo goed. Toch de moeite om te zien. 

Daarna naar een mooi shoppingcentrum. Doet eigenlijk denken aan Wijnegem. Mooi, netjes, veel winkels. Kon het dan toch niet laten hier een paar mooie kleedjes te kopen. Ook Wietse vond hier een paar t-shirts. Daarna een kleine hap, en terug de metro op op weg naar een tempel. Volk op die metro! Amai! Op een gegeven moment stonden we daar bijna als haringen in een ton. Hier is echt zoveel volk! De metro was wel netjes, modern, met airco.... prima! 

We zijn voor het avondeten alweer uitgenodigd bij Rattan thuis. Zijn vrouw kookt echt overheerlijk! Mijn plan om hier wat kilo's te verliezen gaat niet lukken vrees ik 😉 Ze zijn ook zo gastvrij! We mogen bij hen op het dakterras gaan zitten om te eten. We zitten op de grond, op een tapijt en we eten met onze handen. Allee, 'we' is teveel gezegd 😅 ik begin wel altijd met mijn handen maar na een tijdje laat ik me een beetje helpen door een lepel. De rest van ons gezelschap echter doet dit schitterend, ze eten met hun hand alsof ze nooit anders doen.  Rattan en zijn gezin willen niet mee eten. Zij eten nadien en voor ons wordt echt alles uit de kast gehaald om ons te plezieren. De 2 mannen in ons gezelschap lusten graag een biertje, dus was Rattan vandaag bier gaan kopen. Het doet hen gewoon plezier om voor ons te mogen zorgen. Wietse vindt het eten ook overheerlijk. 

Ik zie hem elke dag genieten van alles wat er op ons af komt. Altijd content, veel respect voor iedereen die hij tegenkomt, gewoon een super kerel!!!

Ik wil nu toch nog even het hoogtepunt van de dag vermelden, de rit met de tjuktjuk. Effenaf geweldig! Je hele lijf wordt door elkaar geschud. Van overal komen brommers, fietsen, auto's, langs ons door, voor ons in, toeterend, roepen en schreeuwend naar elkaar, echt geweldig. Dit vergeten we nooit meer! Als ik 80 ben zeg ik nog tegen Wietse: 'weet je nog in Delhi, de tjuktjuk?' 

Heera had er 2 besteld, Indiërs kruipen met 6 in zo een karretje, wij kunnen dit niet zonder eruit te donderen denk ik. We hadden vandaag Heera mee als gids, een schat van een jongen. Hij is de zoon van Rattan en wil later ook graag hetzelfde werk doen als zijn vader. Hij deed het ook fantastisch vandaag. Hij lacht graag en we leerden hem een paar Vlaamse woordjes, hooligan, hola Paula, we zijn weg en amaaaaai!  Ik heb er een filmpje van maar krijg het precies niet gepost. Morgen aan Wietse vragen want hij slaapt nu. Hier al een paar foto's.

In ieder geval, we hadden 2 dolle dagen in Delhi, we hebben op die korte tijd heel veel gezien en beleefd. Het verkeer is een hel zonder regels, zonder structuur, rood licht of groen, het maakt allemaal niet uit. Iedereen toetert op iedereen en hier geldt de wet van de snelste. Ik heb dikwijls mijn ogen dichtgeknepen in de auto maar uiteindelijk went het ook wel. Deze eerste dagen van onze reis waren op zich al onvergetelijk. Benieuwd wat er nog komt!