In Kathima

Geen internet de voorbije dagen. Ons hotel had geen WiFi. Over de hotels hier wil ik toch ook nog iets zeggen. Zo een raar systeem! Je komt op je kamer, je moet dan alles nakijken en zeggen wat ze moeten vervangen of poetsen. Bedden worden hier niet verschoond na iedere gast. Wil je nieuwe lakens, moet je het vragen, wil je handdoeken idem dito, wil je dat ze de badkamer poetsen? Ah, vragen 😅

Ze doen het wel onmiddellijk voor je hoor, ze zijn echt wel van goede wil maar wij zijn zoiets niet gewoon.

Vandaag naar het platteland waar de ouders van Rattan wonen. Wat een mooi, gezellig en proper huisje hebben die mensen. Een groot verschil met wat ik hier tot nu toe gezien heb. Ik was er helemaal door ontroerd toen ik het zag. Als je dat vergelijkt met wat we tot hiertoe gezien hebben?!

Er werd dan ook nog heerlijk voor ons gekookt in het kleine keukentje, zo lekker! En gastvrij dat deze mensen zijn! Nog nooit gezien! Ik mocht meegenieten van de kookkunsten van Manu.

Na het eten op bezoek bij de buren. Overal wordt je binnengevraagd, zo vriendelijk allemaal!

Naar de rivier geweest, ik ben de naam kwijt, maar een kant is India, andere kant is Nepal. Mooi hoor en zeer rustgevend. Wietse maakte een mooie toren met de stenen.

Na daar eventjes gezeten te hebben om te genieten van de rust, zijn we nog een tempel gaan bezoeken. Ik wist niet wat te verwachten, hij lag wel erg hoog op een berg, amai mijne frak! Ik weet niet hoeveel trappen we gedaan hebben maar veel hoor, heel veel! Volgens iemand van onze groep zaten we op 700 meter ongeveer. Best vermoeiend! Toen ik dan eindelijk boven gehijgd kwam stond daar zo een mini tempeltje waar je iets kon offeren en waar je dan een stip op je hoofd kreeg. Eindelijk, mijn stip!😉 Daarna weer helemaal naar beneden. Wietse werd constant tegengehouden door Indische jongens die met hem een foto wilden. Blijkbaar lijkt Wietse op een Australische cricketspeler en iedereen hier is zot van die gast. Daarbij nog zijn lengte, witte huid en blond haar, hij heeft 20 keer moeten poseren. Moeder toch een beetje fier😉 Zelfs de apen waren zot van hem! Die zitten daar onderweg naar de tempel, en eentje vloog in Wietse zijn nek. Daar was hij niet zo blij mee.

Ik praatte met Rattan over hun geloof, hun goden enz... hij vroeg of ik wist waarom  de tempel zo hoogwas. Ik zei dat ik dacht dat het erom gedaan is, dat mensen moeite moeten doen om er te geraken omdat in het  leven ook niks vanzelf gaat. Hela, dat hadden jullie achter mij niet gezocht he 😀 maar het lijkt me wel logisch.

In de late namiddag de grens over naar Nepal, alweer een belevenis op zich maar dat vertel ik nog wel eens.