Laatste dagje in dadeldhura

Gisterenavond om 21u30 kwamen onze medereizigers terug. Ze zagen er afgepeigerd uit, het was blijkbaar ook heel zwaar geweest. Wat een chance dat ik niet alles heb meegedaan😜, ik was doodgebleven!! Lyn uit Zwitserland was met de groep meegegaan op de trekking. Ze is nog zo jong en onze groep was blij dat ze met hun meeging, eigenlijk toch ook niet veilig voor zo een jong meisje helemaal alleen. Lucia vroeg aan ons of Lyn bij ons op de kamer mocht slapen, wij hadden nog een bed over. Deze morgen gaf ik haar een cappuccino en wat koekjes om te knabbelen want ze wou niet mee ontbijten, ze moest de bus halen. Ze vertrok om 8u. Zij ging nog een trekking doen, maar hiervoor ging er een gids mee, gelukkig!

Deze morgen ontbijten in de buurt want bij ons zijn het nog steeds verfwerken😉. Het was gezellig, er werden verhalen uitgewisseld van de laatste dagen, fijn dat we weer samen zijn. Daarna naar het dorpje gewandeld om kleding te kopen voor de mensen in de bergdorpen. De Bancontactautomaten hier willen ons geen geld geven. Dan zullen we eerst ergens anders geld moeten gaan zoeken. We weten nu al wel in welke winkel we moeten zijn om die spullen te vinden. Morgen vertrekken wij richting Delhi maar Lucia blijft nog een aantal dagen hier vooraleer ze terug naar de bergdorpen gaat. Ze kan dus nog veel gaan shoppen voor de mensen daar. 

    

 

Aan het busstation heb je een prachtig zicht op de bergen maar als je dan je fototoestel wat lager brengt, zie je alweer afval liggen. Toch zo jammer..... 

We kochten een appeltje onderweg. Na hem opgepeuzeld te hebben, gooiden we het klokhuis hier achter van ons terras. Het is hier allemaal bos achterin. Meteen kwamen er wel 10 aapjes tevoorschijn om de klokhuizen op te peuzelen. We zijn dan nog een pakje koekjes gaan kopen om ze die ook nog te geven. Een mooi schouwspel! Ik heb het gefilmd maar ik weet niet of ik dat op de blog gezet krijg. Straks nog samen avondeten, de laatste keer allemaal samen want morgen vertrekken we richting Delhi. Dat wordt een trip van 2 dagen. 

Zo, eigenlijk zit onze reis erop. Het was een fantastische ervaring die Wietse en ik nooit meer zullen vergeten. We hebben gelachen hier, maar ook geweend. De eenvoud van de mensen hier, het samenhorigheidsgevoel, de familiewaarden, de gastvrijheid, vriendelijkheid, de mooie natuur maar ook het vuil, de armoede, de chaos, de drukte........ zullen we nooit vergeten. We kunnen ook niet onder woorden brengen wat dit allemaal met ons gedaan heeft. Ik raad iedereen aan om deze reis eens in zijn leven te maken. Dit moet je gewoon ervaren. Het heeft in ieder geval op Wietse en mij een grote indruk gemaakt. Hopelijk kunnen we, als we thuis zijn, dit allemaal een plaatsje geven en vinden we een manier om ons eigen leven te leiden maar toch nog iets te kunnen betekenen voor de mensen hier. Hoe of wat dat zal zijn zullen we nog wel zien. We komen er wel uit!

Ook nog een dikke merci aan Lucia en Rattan om ons te begeleiden deze reis. Ivan en Walter, het was super om met jullie deze reis te doen! Dankjewel allemaal! Ook aan onze trouwe lezertjes😉een dikke merci. Het is fijn te weten dat mensen interesse hadden in wat wij allemaal meemaakten.

Dikke merci iedereen!

Wietse en Marianne